Φανάρι: Πατριαρχικός Ναός του Αγίου Γεωργίου

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο εγκαταστάθηκε μετά το 1599, επί Πατριάρχη Ματθαίου Β' (πατρ. 1598-1602), στη Μονή του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι. Τότε ο ναός ήταν το Καθολικό μιας γυναικείας μονής. Το 1720 ο Πατριάρχης Ιερεμίας Γ' (πατρ. 1716-1726) οικοδόμησε νέο ναό, το ύψος του οποίου επαύξησε ο Πατριάρχης Γρηγόριος ΣΤ' (πατρ. 1835-1840). Ο Άγιος Γεώργιος είναι τρίκλιτη βασιλική με νάρθηκα. Το κεντρικό κλίτος είναι αφιερωμένο στον Άγιο Μεγαλομάρτυρα Γεώργιο.

Το αριστερό τιμάται στους Τρεις Ιεράρχες και το δεξιό στην Παμμακάριστο Θεοτόκο. Το Ιερό Βήμα είναι επίσnς τριμερές. Στο Διακονικό είναι το παρεκκλήσι της Παμμακαρίστου, με την ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας (11ος αιώνας). Πλάι της βρίσκεται η στήλη της φραγγελώσεως πάνω στην οποία οι Ρωμαίοι μαστίγωσαν τον Ιησού. Κατά rnν παράδοση, μεταφέρθηκε από τον Μέγα Κωνσταντίνο και τη μητέρα του, Ελένη, από τους Αγίους Τόπους.

Στο κεντρικό κλίτος δεσπόζει ο πατριαρχικός θρόνος ύψους 4 μέτρων, που η παράδοση θεωρεί βυζαντινό και συνδέει με τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Άγιο Ιωάννη Χρυσόστομο (πατρ. 398-404). Ωστόσο, μια επιγραφή στο αέτωμα τον χρονολογεί το 1577, επί πατριαρχίας Ιερεμία Β' του Τρανού (1572-1595). Είναι κατασκευασμένος από ξύλο καρυδιάς, διακοσμημένος με ελεφαντόδοντο, σεντέφι και πολύτιμους λίθους. Δεξιά του είναι το παραθρόνιο και το στασίδι του πρωτοσύγκελλου.

Εξαιρετικής τέχνης είναι ο ξυλόγλυπτος, διακοσμημένος με σεντέφι άμβωνας, που έχει πολυγωνικό σχήμα και κατασκευάστηκε το 1703. Το μεγαλοπρεπές τέμπλο ακολουθεί την αδριανουπολίτικη παράδοση, ενώ οι εικόνες του την κρητική τεχνοτροπία.