Αντίστοιχα ποικίλλει και η βλάστηση της, π.χ. με δρυοδάση και ελατοδάση λόγω αυξημένης υγρασίας στα βόρεια της περιφερειακής ενότητας, ενώ η πλούσια μορφολογία της ευνοεί εξίσου και την πανίδα. Υπάρχουν αρκετές ζώνες προστασίας, όπως είναι τα εθνικά πάρκα Κοτυχίου-Στροφιλιάς και Χελμού-Βουραϊκού, υγρότοποι όπως ο Αμβρακικός κόλπος και οι λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου και Κοτυχίου, το αισθητικό δάσος Καλαβρύτων, κ.ά.
Κυριότερα βουνά της Αιτωλοακαρνανίας είναι το Παναιτωλικό (1.924 μ.), τα Ακαρνανικά όρη (1.589 μ.), τα όρη Βάλτου (1.852 μ.), το όρος Αράκυνθος (984 μ.), τα όρη Ναυπακτίας (1.472 μ.) και Λιδωρικίου. Κυριότερες λιμνοθάλασσες είναι αυτές του Μεσολογγίου και του Αιτωλικού, ενώ στην ενδοχώρα δεσπόζει η λίμνη Τριχωνίδα. Στην περιφερειακή ενότητα Αχαΐας σπουδαιότεροι ορεινοί όγκοι είναι ο Χελμός ή Αροάνια άρη (2.355 μ.).
Το υγρό στοιχείο έχει έντονη παρουσία με κυριότερους ποταμούς τον Σελινούντα, τον Πείρο, τον Βουραϊκό, τον Γλαύκο και τον Κράθη, λιμνοθάλασσες αλλά και τη γνωστή λίμνη Τσιβλού. Η Ηλεία είναι κυρίως πεδινή και ημιορεινή. Η Φολόη (798 μ.) είναι το κυριότερο οροπέδιό της με το μοναδικής ομορφιάς δρυοδάσος.
Η Νέδα αποτελεί τα όριά της με τη Μεσσηνία. Η ποικιλομορφία της Δυτικής Ελλάδας δείχνει μια δυναμική που δεν πρέπει να περιορίζεται στη φλόγα του Ολυμπισμού. Ωστόσο, το πλούσιο πολιτιστικό αποτύπωμα της περιφερειακής ενότητας αποτυπώνεται στα σημαντικά ευρήματα που θα δείτε στα μουσεία και τους αρχαιολογικούς χώρους-μεταξύ αυτών, τα αρχαιολογικά μουσεία Ολυμπίας, Ήλιδας, Πατρών, κ.ά.
Το χιονοδρομικό κέντρο Καλαβρύτων, στο όρος Χελμός, κοντά στα Καλάβρυτα, προσελκύει επισκέπτες από τις γύρω περιοχές και από την Αθήνα, ενώ εκτός από πεζοπορίες μπορείτε επίσης να κάνετε ποδήλατο, κανό (στις λίμνες), κ.ά.
