Η Σιλβάνα Μαγκάνο γεννήθηκε στη Ρώμη το 1930 και τα παιδικά της χρόνια ήταν φτωχικά καθώς τα πέρασε μέσα στον πόλεμο. Σπούδασε χορό για επτά χρόνια κατόπιν ακολούθησε η επιλογή της να γίνει μοντέλο. Το 1946 κέρδισε το βραβείο της Μις Ρώμη και ακολούθησε η ανάμειξη της στα καλλιστεία για την ανάδειξη της Μις Ιταλία.
Το βραβείο της βασίλισσας της ομορφιάς, το κέρδισε η Λουτσία Μποζέ-όμως και η ίδια, και ορισμένες συμμετέχουσες, έγιναν κατόπιν ηθοποιοί του σινεμά: Τζίνα Λολομπριτζίντα, Ελεονόρα Ρόσσι Ντράγκο και Τζιάνα Μαρία Κανάλε. Η ουσιαστική ανάμειξη της Μάγκανο με το σινεμά, ξεκίνησε με τη σχέση της με τον ηθοποιό Μαρτσέλο Μαστρογιάννι που την οδήγησε σε ένα κινηματογραφικό συμβόλαιο.
Λίγο αργότερα υπέγραψε με τη Λυξ Φιλμ (Lux Film) και η επιτυχία η διεθνής ακολούθησε με το έργο Riso Amaro Πικρό Ρύζι , (1949). Παντρεύτηκε με τον παραγωγό της ταινίας αυτής, Ντίνο Ντε Λαουρέντις-που η φήμη του είχε αρχίσει πλέον να εδραιώνεται. Αν και δεν έφθασε στο ύψος της φήμης των συγχρόνων της Σοφία Λόρεν, Τζίνα Λολομπριτζίτα, η Μάγκανο παρέμεινε μια επιτυχημένη ηθοποιός των δεκαετιών του 50 και του 70.
Πρωταγωνίστρια στις ταινίες: Άννα (1951), Ο χρυσός της Νάπολης (1954), Μάμπο (1954), Η δίκη της Βερόνα (1963) υποδυόμενη την Έντα Τσιάνο (Edda Ciano) κόρη του Μουσολίνι που ο άνδρας της εκτελέστηκε από τους οπαδούς του πατέρα της, Θεώρημα (1968), Θάνατος στη Βενετία (1971). Με τον Ντίνο Ντε Λαουρέντις ήταν παντρεμένη από το 1949 και είχαν τέσσερα παιδιά αλλά χώρισαν το 1983.
Άφησε και τον κινηματογράφο και εγκαταστάθηκε στο Παρίσι και τη Μαδρίτη ασχολούμενη με την τέχνη της ταπισερί. Μετά από μια εγχείρηση το 1989, παρέμεινε σε κώμα πεθαίνοντας στη Μαδρίτη το 1989 σε ηλικία 59 ετών.
