Ιβίσκος Συριακός (Shrub Althea)

Hibiscus syriacus της οικογένειας των Malvaceae

(Αρχαίο ελληνικό όνομα που χρησιμοποιήθηκε από τον Διοσκουρίδη για τη μολόχα)

Ιστορικό
Το γένος περιλαμβάνει τουλάχιστον 150 είδη ποωδών φυτών, θάμνων και δένδρων, ιθαγενή των τροπικών και εύκρατων χωρών. Ο Hibiscus syriacus είναι θάμνοs ή μικρό φυλλοβόλο δένδρο, καταγόμενο από την κεντρική Ασία. Στη χώρα μας έχει εγκλιματισθεί πολύ καλά και καλλιεργείται με επιτυχία.

Περιγραφή
Υψος: 2-4 μέτρα.
Πλάτος: Περίπου τα 2/3 του ύψους του.
Σχήμα: Οι σχεδόν κατακόρυφοι βλαστοί του φυτού δίνουν σ' αυτό σχήμα στενού ανεστραμμένου κώνου.
Βλάστηση: Ζωηρή, μέτριας πυκνότητας.
Φύλλα: Απλά, τρίλοβα, ανωμάλως οδοντωτά, μήκους 5-10 εκμ., που αναπτύσσοται αργά την άνοιξη. Νεομεταφυτευθέντα φυτά καθυστερούν κάποτε τη φύλλωσή τους μέχρι τον Ιούνιο ή τον Ιούλιο.
Άνθη: Απλά ή διπλά, βραχύμισχα, σχεδόν κωδωνοειδή, μήκους 5-7 εκμ. χρώματος ιώδους, ρόδινου, κόκκινου και λευκού.
Εποχή και εύρος άνθησης: Ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο και το εύρος άνθησης είναι περίπου 4 μήνεs.
Καρπός: Κάψα, που ανοίγει σε 5 θύλακες.
Ταχύτητα ανάπτυξης: Το φυτό μεγαλώνει κανονικά.

Πολλαπλασιασμός
1. Με μοσχεύματα σκληρού ξύλου το φθινόπωρο.
2. Με τη μέθοδο τηs υδρονέφωσης, σε συνδυασμό με τη χρησιμοποίηση ορμονών, οπότε τα μοσχεύματα δίνουν υψηλότερο ποσοστό ροζοβολίας.
3. Μπορεί να πολλαπλασιασθεί και με σπόρο.

Καλλιέργεια
Μεταφυτεύεται χωρίs μπάλα χώματος από το Νοέμβριο μέχρι και το Φεβρουάριο και οποιαδήποτε εποχή, όταν το φυτό είναι τοποθετημένο σε σακούλα πλαστική, οπότε μεταφέρεται στη νέα του θέση με όλο το ριζικό του σύστημα. Αναπτύσσεται καλά σε όλα τα εδάφη. Ανέχεται πτωχά εδάφη, εκτός από τα πολύ αμμώδη και ξηρά, οπότε τα φύλλα του κιτρινίζουν και πέφτουν. Επίσης δέχεται τη σκιά και μπορεί να αναπτυχθεί εξίσου καλά και σε ημισκιερά εδάφη. Ευδοκιμεί σε pH 6.0-8.0.

Αντοχή ή ευπάθεια στους οικολογικούς παράγοντες
Ανθεκτικό φυτό στις χαμηλές χειμερινές θερμοκρασίες σ' όλη τη βόρεια Ελλάδα, μέχρι -15° Κελσίου. Αντέχει σε ελαφρά αλκαλικά και όξινα εδάφη.

Είδη και ποικιλίες
Υπάρχουν αρκετές ποικιλίες του συριακού ιβίσκου.
1. "Blue Bird", με απλά άνθη και σκούρο κέντρο.
2. "Diana", με μεγάλα, ολόλευκα, απλά άνθη.
3. "Hamabo", με μεγάλα, απλά, κόκκινα άνθη.
4. "Lady Stanley", άνθη σχεδόν διπλά, λευκά, με κοκκινοκαστανή βάση.
5. "Lady Baltimore", με μεγάλα, απλά άνθη, κόκκινα φωτιάς στο κέντρο και ρόδινα προς την περιφέρεια.
6. "Lord Baltimore", με μεγάλα, απλά, βαθυκόκκινα άνθη.
7. "Woodbridge", μεγάλα ρόδινα άνθη, με κόκκινη βάση καρμινίου.

Διάθεση φυτών και ανθέων
Φυτά με αρκετή εμπορική κίνηση, τόσο στα φυτώρια όσο και στα ειδικά καταστήματα σπόρων και φυτών.

Εφαρμογές στην αρχιτεκτονική και αρχιτεκτονική του τοπίου
Λίγοι θάμνοι έχουν την αξία του ιβίσκου, λόγω των εντυπωσιακών ανθέων του και του μεγάλου εύρους ανθοφορίας, που ξεπερνά τους 4 μήνες. Έτσι, χρησιμοποιείται πολύ στην Αρχιτεκτονική του Τοπίου, ως εξής:
1. Σχηματίζει πολύ ωραία πλαίσια ή φράκτες, κλαδευόμενο για το σκοπό αυτό ανάλογα.
2. Μπορεί να σκεπάσει αντιαισθητικούς τοίχους ή κτίσματα γιατί αναπτύσσεται αρκετά σε ύψος.
3. Φυτευόμενο μεμονωμένα σε χλωροτάπητες, εντυπωσιάζει τον περιπατητή του πάρκου ή του κήπου, ιδίως κατά τους καλοκαιρινούς μńνες.
4. Συνιστάται η χρήση του σε δημόσιους δρόμους.
5. Μπορεί ακόμη να καλλιεργηθεί σε μεγάλα φυτοδοχεία, για τη διακόσμηση κήπων οροφής (Roof gardens), αιθρίων (Patios) ή εξωκαθιστικών κήπων (Outside living rooms).
6. H φύτευσή του στην είσοδο κτιρίων, μπροστά και γύρω από αυτά, προσδίδει επιβλητικότητα στο τοπίο.
7. Όταν φυτεύεται περιμετρικά στο οικόπεδο ή στον κήπο, εντυπωσιάζει με τα άφθονα άνθη του και την συνεχή του άνθηση από τον Ιούνιο μέχρι και τον Οκτώβριο.
8. Κατάλληλο φυτό για κήπους τουριστικών μονάδων, αρχαιολογικών χώρων, ευαγών ιδρυμάτων, μουσείων και εκκλησιών.