Λίγοι προορισμοί στην Ελλάδα συνδυάζουν την όμορφη φύση, την εκπληκτική ακτογραμμή και την πολιτιστική ιστορία, όπως η Ζάκυνθος. Επισκεφθήκαμε το τρίτο μεγαλύτερο νησί του Ιονίου πριν από λίγες ημέρες, σε μια πολύ «γεμάτη» εκδρομική εμπειρία. Καθώς η Ζάκυνθος έχει έκταση πάνω από 400 τετραγωνικά χιλιόμετρα και πολλά από τα όμορφα μέρη της βρίσκονται αρκετά μακριά από την ομώνυμη πόλη και πρωτεύουσα του νησιού, δεν θα μπορούσαμε να περάσουμε τόσο όμορφα αν δεν είχαμε μεταφορικό μέσο, ένα ασφαλές και αξιόπιστο αυτοκίνητο.
Η πόλη της Ζακύνθου καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό από τον σεισμό του 1953-ελάχιστα κτήρια άντεξαν. Επομένως, εδώ δεν θα δείτε τα πολλά παλιά κτήρια από την εποχή της Ενετοκρατίας και της Αγγλοκρατίας. Παρόλα αυτά, υπάρχουν και εδώ τοπόσημα που αξίζουν τον χρόνο σας.
Ένα τέτοιο είναι το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων στην ιστορική πλατεία Αγίου Μάρκου. Το μουσείο στεγάζεται σε ένα κτήριο κατασκευής της δεκαετίας του 1960 και εκεί φυλάσσονται τα οστά του Διονύσιου Σολωμού, του Ανδρέα Κάλβου και της συζύγου του, προσωπογραφίες των ποιητών, καθώς και χειρόγραφα και προσωπικά αντικείμενά τους.
Ακόμη, εκτίθενται διάφορα προσωπικά αντικείμενα, μουσικά όργανα, κοσμήματα, πίνακες και άλλα εκθέματα που ανήκαν σε επιφανείς Ζακυνθινούς του 17ου και του 18ου αιώνα, καθώς και χειρόγραφα από σημαντικούς Ζακυνθινούς, όπως ο συνθέτης Παύλος Καρρέρ και ο συγγραφέας Γρηγόριος Ξενόπουλος. Αφήνουμε εντυπωσιασμένοι το μουσείο και την πλατεία και μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Ακολουθούμε τον δρόμο που φτάνει στο τέλος της πόλης και, έχοντας τη θάλασσα στα δεξιά μας, στρίβουμε αριστερά για να βρεθούμε στη συνοικία της Μπόχαλης.
Η Μπόχαλη βρίσκεται σε υπερυψωμένο σημείο και προσφέρει καταπληκτική θέα στην πόλη της Ζακύνθου, ενώ εκεί βλέπουμε και τα ερείπια του Ενετικού Κάστρου. Λίγο πιο βορειοδυτικά βρίσκεται ο Λόφος του Στράνη. Εκεί, ο Διονύσιος Σολωμός εμπνεύστηκε το ποίημα «Ύμνος εις την Ελευθερίαν», που αργότερα καθιερώθηκε ως εθνικός ύμνος της Ελλάδας. Ακόμα και αν δεν υπήρχε αυτή η ιστορική παράμετρος, η επίσκεψη θα άξιζε για τη θέα στην πόλη της Ζακύνθου, τις ακτές της Πελοποννήσου και τον κόλπο του Λαγανά. Ήταν μια πρώτη καλή γεύση για όσα θα βλέπαμε και θα κάναμε τις επόμενες ημέρες.
ΣΤΑ ΔΥΤΙΚΑ
Με την εξαίρεση του παγκοσμίως φημισμένου Ναυαγίου, που από το 2023 παραμένει κλειστό για λόγους ασφαλείας, η δυτική ακτή του νησιού είναι λιγότερο αναπτυγμένη τουριστικά σε σχέση με τη νότια και τον κόλπο του Λαγανά. Ωστόσο, προτείνεται για όσους θέλουν να δουν όμορφες παραλίες, εντυπωσιακή απότομη ακτογραμμή και θέα σε μερικά από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα στην Ελλάδα.
Η δική μας πορεία ξεκίνησε από την πόλη της Ζακύνθου, διασχίζοντας σχεδόν όλο το νησί κατά πλάτος, και κατέληξε στο ορεινό χωριό του Αγίου Λέοντα, περνώντας από τα χωριά Μαχαιράδο και Κοιλιωμένο. Στο Μαχαιράδο υπάρχει το μοναστήρι της Ελευθερώτριας, και για να φτάσουμε από εκεί έως το Κοιλιωμένο ακολουθήσαμε μία από τις ωραιότερες διαδρομές της Ελλάδας.
Σταματήσαμε αρκετές φορές για να φωτογραφίσουμε καταπληκτικά σημεία. Από τον γραφικό Άγιο Λέοντα, ακολουθήσαμε τον κατηφορικό δρόμο που οδηγεί στην παραλία του Πόρτο Λιμνιώνα. Η παραλία διαθέτει υπέροχες σπηλιές και πεντακάθαρα διάφανα νερά, για καλή μας τύχη είχαμε φέρει μαζί μας μάσκα και αναπνευστήρα για να απολαύσουμε τον βυθό.
Από τη συγκεκριμένη παραλία ξεκινά ένας δρόμος που συνδυάζει οδήγηση δίπλα στη θάλασσα και διάσχιση δάσους και καταλήγει στα χωριά Αναφωνήτρια και στις Βολίμες, ημιορεινούς παραδοσιακούς οικισμούς, τους κοντινότερους κοντά στο Ναυάγιο. Στις Βολίμες σώζονται κάποια σπίτια που χτίστηκαν πριν τον σεισμό. Είναι χτισμένες αμφιθεατρικά με θέα το οροπέδιο και αποτελούν ιδανικό μέρος για περιηγήσεις και βόλτες, ιδιαίτερα τις δροσερές απογευματινές ώρες.
Αφού η πρόσβαση στο Ναυάγιο απαγορεύεται, όχι μόνο στην παραλία που έφθανε κανείς μέσω θαλάσσης, αλλά και στο ανώτερο μέρος στο πλάτωμα, επιλέξαμε μια εναλλακτική λύση για να θαυμάσουμε το ηλιοβασίλεμα. Δεν το μετανιώσαμε καθόλου. Στο χωριό Καμπί, περίπου 15 λεπτά με το αυτοκίνητο από τον Άγιο Λέοντα, υπάρχει ένα από τα ωραιότερα ηλιοβασιλέματα της Μεσογείου, υποτιμημένο κατά τη γνώμη μας.
Το σημείο όπου απολαύσαμε τη δύση του ηλίου βρίσκεται περίπου 300 μέτρα έξω από το χωριό, με εκπληκτική θέα στον κόλπο της Σχίζας, όπου συχνά βρίσκουν καταφύγιο φώκιες. Βλέπαμε τα επιβλητικά βράχια ενώ το τοπίο γέμιζε με κιτρινοκόκκινες αποχρώσεις. Εκτός από το εκπληκτικό παραλιακό κομμάτι, ξεχωρίσαμε και μια όμορφη διαδρομή στα ενδότερα της Ζακύνθου. Ο χωματόδρομος προς την Παναγία της Σκοπιώτισσας μας ταλαιπώρησε λίγο, καθώς είναι ανηφορικός και σε ορισμένα σημεία υπήρχαν πέτρες και αυλάκια.
Εκεί βρίσκεται ο ναός της Παναγίας της Σκοπιώτισσας. Είναι λευκός, έχει κτιστεί σε σχήμα ελεύθερου σταυρού με τρούλο, και μαζί με τον ναό του Αγίου Ανδρέα στο Καλαμάκι, είναι οι μοναδικές εκκλησίες σε βυζαντινό στυλ στη Ζάκυνθο. Στο εσωτερικό σώζονται τοιχογραφίες και η εικόνα της Παναγίας.
Ακόμα και αν δεν σας ενδιαφέρει το αρχιτεκτονικό κομμάτι, αξίζει να έρθετε έως εδώ για μία από τις ωραιότερες θέες στο Ιόνιο. Το πράσινο του νησιού και το γαλάζιο της θάλασσας συνδυάζονται αρμονικά. Θα θέλαμε να έχουμε περισσότερο χρόνο στη Ζάκυνθο για να εξερευνήσουμε καλύτερα και την όχι αναπτυγμένη τουριστικά βόρεια πλευρά της. Είμαστε βέβαιοι, όμως, πως θα έρθουμε ξανά στο νησί του Κάλβου και του Σολωμού.
ΜΕΡΙΚΑ TIPS ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΖΑΚΥΝΘΟ
Αν είστε από αυτούς που προτιμούν τις δραστηριότητες στις διακοπές τους, θα εκπλαγείτε με το πόσες δυνατότητες θα έχετε στη Ζάκυνθο για πεζοπορία, ποδηλασία και φυσικά θαλάσσια σπορ. Το κρασί, σήμα κατατεθέν του νησιού, είναι η λευκή Βερντέα, που είναι κρασί Προστατευόμενης Γεωγραφικής Ένδειξης και παράγεται μόνο εκεί. Άλλες ποικιλίες που παράγονται στη Ζάκυνθο είναι το Γουστολίδι και ο Αυγουστιάτης. Στη Ζάκυνθο υπάρχουν αρκετά επισκέψιμα οινοποιεία. Από την Αθήνα στη Ζάκυνθο, μπορείτε να φθάσετε με αεροπλάνο ή με πλοίο μέσω Κυλλήνης σε μια εκδρομή που μπορεί να συνδυαστεί και με τις όμορφες ακτές της Ηλείας.
