Είναι πολλά τα συναφή ερωτήματα που δεκαετίες τώρα με φαρμακώνουν, γεννώντας μέσα μου μια αίσθηση θλίψης και αφόρητης αδυναμίας. Αλλά ο νους του ανθρώπου αποστρέφεται τα αδιέξοδα. Για να τα υπερβεί, μηχανεύεται λοιπόν ευφυή στρατηγήματα και περίτεχνες σοφιστείες, διαθέτω ταλέντο σε αυτά. «Η αδυναμία σου είναι δύναμη!» ακούω πάλι τον προσωπικό υποβολέα.
«Συμφιλιώσου πια με τη γνώση πως τα οράματά σου είναι ανεδαφικά. Σε μια εποχή που όλοι πολεμούν εαυτούς και αλλήλους, τι άλλο θα κάνεις απ' το να ασχολείσαι με αυτά που αγαπάς;» Δίκιο έχει. Με αυτά καταγίνομαι, σχεδόν αποκλειστικά. Μόνο που διατηρώ ακόμα την ελπίδα, κρατώντας την κρυφή από εκείνον, πως ίσως κάποιοι, κάπου, κάποτε να εμπνευστούν απ' το παράδειγμα.
Να βρουν την ομορφιά και τη χαρά που υπάρχει γύρω αλλά και μέσα μας, αρκεί να πάψουν όλα να τα μετρούν σύμφωνα με τούς κανόνες που επιβάλλει η Δύναμη. Πριν από κάποια χρόνια, καθώς άλλη μία φωτιά που έκαιγε την Αττική τράβηξε για τη θάλασσα, εγώ κατευθύνθηκα προς το παρτέρι μου. Μια λεπτή στρώση στάχτης σκέπαζε τις διψασμένες ντοματιές.
Χρειάζονταν τόνωση με τον ζωμό που φτιάχνω από τσουκνίδα, οπότε μπήκα στο παρτέρι τους για να μαζέψω φύλλα. Και εκεί μέσα η ματωμένη μου καρδιά βρήκε το μικρό θαύμα που χρειαζόταν. Κάποτε είχα ρίξει στο ίδιο σημείο σπόρους από λυχναράκι (Βallota acetabulosa), αλλά το είχα ολότελα ξεχάσει επειδή δεν φύτρωσαν.
Δεν ξεχνάμε όμως πως τα φυτά έχουν τους δικούς τους ρυθμούς και ειδικά τα μη εξημερωμένα λειτουργούν εντελώς απρόβλεπτα. Ευνοημένο από τη δυναμωτική επίδραση της τσουκνίδας και καλά κρυμμένο πίσω από την πυκνή διάταξη των ψηλών βλαστών της, ένα λυχναράκι γεννήθηκε, μεγάλωσε και έγινε πολύκλαδο θαμνάκι.
Είδα ότι τα μακρόστενα, ρόδινα άνθη του έχουν πια μαραθεί και πολλοί από τους κάλυκες που απέμεναν ήταν ήδη ξεροί. Σε αλλοτινές εποχές, τους συνέλεγαν και τους μεταχειρίζονταν ως φιτίλι, τοποθετημένους ανάποδα πάνω στο λάδι του καντηλιού. Λόγω άλλωστε αυτής της αρκετά διαδεδομένης τότε χρήσης, το πολυετές και αειθαλές τούτο φυτό με τα χνουδωτά φύλλα έλαβε το λαϊκό όνομά του.
'Εχω αναφερθεί ξανά στο συγκεκριμένο είδος, γράφοντας για το πόσο επιφυλακτική είναι η φυταγορά στο να ασχοληθεί με είδη ιθαγενή, άγνωστα όμως στο ευρύ κοινό. 'Εκανα λάθος. Δεν πρόκειται βέβαια για ένα φυτό που διαθέτουν όλα τα φυτώρια, διαπίστωσα πάντως ότι δεν χρειάζεται και τρελό ψάξιμο για να εντοπιστεί.
Φυτέψτε το μόνο του σε γλάστρα ή ομαδικά στο χώμα, για να ομορφαίνει τον κήπο σας με το «αρχιτεκτονικό» χάρισμα των σπονδυλωτών ταξιανθιών του, αλλά και για να σας θυμίζει, όποτε χρειαστεί, πως όπου ανασαίνει η μεσογειακή αρμονία υπάρχει ελπίδα.
ΕΔΑΦΟΣ Μέσο
ΘΕΣΗ Ηλιόλουστη
ΑΝΤΟΧΗ ΣΤΟ ΨΥΧΟΣ -10° C
ΠΟΤΙΣΜΑ Ελάχιστο
ΕΠΟΧΗ ΑΝΘΙΣΗΣ Ιούλιος-Σεπτέμβριος
