«Έχειs πιει καφέ;» θα σε ρωτήσουν, βλέποντάs σε να περιηγείσαι ανάμεσα στα παλιά πέτρινα σπίτια τους, με τις αυλές γεμάτες από στοίβες ξύλων για τη θέρμανση του χειμώνα. «Έλα μέσα να ζεσταθείς» θα σου φωνάξουν από το παράθυρο στο Νευροκόπι όταν η θερμοκρασία κάνει βουτιά κάτω από το μηδέν.
Και εκεί όπου θα μπεις... ακάλεστος είναι στα παλιά μαγαζιά της πρωτεύουσας, τα οποία μοιάζουν με αυτοσχέδια λαογραφικά μουσεία. Θα το κάνεις επιθυμώντας, εκτός από το να ικανοποιήσεις την περιέργειά σου, να δώσεις κουράγιο σε όσους επιμένουν να συνεχίζουν επαγγέλματα με ημερομηνία λήξης ή να διατηρούν επιχειρήσεις από την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Δεν το χρειάζονται.'Εχουν τους πελάτες τους οι οποίοι δεν τους εγκαταλείπουν με τίποτα. Οι Δραμινοί λατρεύουν να περπατούν στην εμπορική αγορά και γεμίζουν τους δρόμους της όταν τα καταστήματα είναι ανοικτά. Και αν ζαλιστούν από την πολυκοσμία ή τα μποτιλιαρίσματα στουs στενούς δρόμουs, περπατάνε στις πηγές της Αγίας Βαρβάρας ή στον Δημοτικό Κήπο-το ιδανικό αγχολυτικό.
Εκτός από τους πρωταγωνιστές, η καλύτερη σκηνοθεσία του κόσμου, η ίδια η φύση, χαρίζει απλόχερα σκηνικά που θα σε κάνουν να σκεφτείς πως «ο παράδεισος είναι εδώ». Στον Φρακτό με τουs καταρράκτες του και τα δάση μαύρης πεύκης. Στη γεμάτη έλατα και λευκές σημύδες Ελατιά. Στο Φαλακρό με το απίστευτο σαλέ στα 2.190 μ. που σε κάνει να νομίτεις πωs ανεβαίνεις στον Θεό με λιφτ.
Στο σπήλαιο του Αγγίτη, το μοναδικό στην Ελλάδα που στην καρδιά του κρύβει ένα ποτάμι. Στον Νέστο με τις λίμνες που δημιουργούνται από τα φράγματα που του βάζουν εμπόδια στο ταξίδι του προς το Θρακικό Πέλαγος. Όμως από αυτό το... καστ λείπει άλλος ένας βασικός συντελεστής. Εσείς, που θα τα ζήσετε όλα αυτά από κοντά. Μην περιμένετε λοιπόν για τίτλους τέλους. Το ταξίδι τώρα αρχίζει.
