.jpg)
(Αρχαίο ελληνικό όνομα)
Ιστορικό
Στο γένος Aesculus υπάγονται περί τα 25 είδη φυλλοβόλων δένδρων και θάμνων, ιθαγενών τnς νοτιοανατολικής Ευρώπης, της βόρειας Αμερικής και νοτιοανατολικής Ασίας. H Aesculus parviflora είναι φυλλοβόλος θάμνος, καταγόμενος από τις νότιες Πολιτείες της Αμερικής. Μάλλον άγνωστος στη χώρα μας.
Περιγραφή
Υψος: 2,5-3 μέτρα ή και περισσότερο.
Πλάτος: Μεγαλύτερο του ύψους.
Σχήμα: Σφαιρικό πλατυσμένο.
Βλάστηση: Πυκνή, ζωηρή και επιβλητική.
Φύλλα: Αντίθετα, παλαμοειδή, με 5-7 φυλλάρια ελλειπτικά, ωοειδή ή αντωοειδή, μήκους 10-20 εκμ., οξύληκτα, πράσινου έωs σκούρου πράσινου χρωματισμού, που το φθινόπωρο γίνονται κίτρινα και παρουσιάζουν έτσι ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε μια δεύτερη εποχή.
Άνθη: Λευκά, τετραπέταλα, μήκους 12 χλστμ. περίπου, με στήμονες πολύ μεγαλύτερους από τα άνθη, που εξέχουν περί τα 2-3 εκμ. από το άνθος και έχουν κόκκινους ανθήρες.
Εποχή και εύρος άνθησης: Ανθίζει τον Ιούλιο-Αύγουστο.
Καρπός: Καστανού ή καφέ χρωματισμού, διαμέτρου 2,5-3,5 εκμ.
Ταχύτητα ανάπτυξης: Αναπτύσσεται μάλλον αργά.
Πολλαπλασιασμός
1. Οι παλιοί βλαστοί που ακουμπούν στο έδαφος, ριζοβολούν μόνοι τους και δημιουργούν απλές καταβολάδες. Αυτό είναι ο συνηθισμένος τρόπος πολλαπλασιασμού, που χρησιμοποιείται την άνοιξη ή το φθινόπωρο.
2. Μοσχεύματα ριζών, μήκουs 8-10 εκμ., φυτευόμενα σε δροσερό μέρος του κήπου κατά το Νοέμβριο-Δεκέμβριο, δίνουν καλά αποτελέσματα.
3. Με σπόρο, δηλαδή με τα κάστανα, που πρέπει να σπέρνονται αμέσως μόλις ωριμάζουν, για να μη χάνουν τη βλαστική τους ικανότητα.
4. Με μοσχεύματα μαλακού ξύλου, σε υδρονέφωση, με τη χρήση ορμονών ριζοβολίας.
Καλλιέργεια
Καλό είναι να μεταφυτεύεται με μπάλα χώματος το Νοέμβριο-Δεκέμβριο ή νωρίς την άνοιξη. Αναπτύσσεται σε όλα σχεδόν τα εδάφη του κήπου, προτιμά όμωs τα ηλιαζόμενα, υγρά και ελαφρά όξινα, με pH 6.0-7.0 που έχουν εμπλουτισθεί με τύρφη ή φυλλόχωμα ή άλλη οργανική ουσία. Το κλάδευμα αν και δεν είναι εντελώς απαραίτητο, εφαρμόζεται όπου επιβάλλεται, για να διατηρηθεί ένα καλό σχήμα του φυτού.
Eχθροί και ασθένειες
Δεν παρουσιάζονται σοβαρές μυκητολογικές και εντομολογικές προσβολές.
Διάθεση φυτών και ανθέων
Ο θάμνος αυτός, άγνωστο, σχεδόν ακόμη στην πατρίδα μας, θα λάβει σύντομα τη θέση που του αξίζει, γιατί είναι σημαντικό είδος για την Αρχιτεκτονική του Τοπίου. Πρέπει να παραχθεί και να διαδοθεί από τουs φυτωριούχους καλλωπιστικών φυτών.
Εφαρμογές στην αρχιτεκτονική και αρχιτεκτονική του τοπίου
1. H θαμνώδης ιπποκαστανιά είναι κατεξοχήν φυτό για ομαδική φύτευση, σε συνδυασμό με άλλους θάμνους, για το ωραίο της φύλλωμα και την πλούσια και επιβλητική της άνθηση.
2. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν φυτικός φράκτης γύρω από δεξαμενές κολύμβησης ή εξωκαθιστικά κήπου (Outdoor living rooms), εκεί όπου επιζητείται οπτική απομόνωση (Privacy).
3. Μπορεί να καλλιεργηθεί κάτω από δένδρα, γιατί αναπτύσσεται και σε μερική σκιά.
4. Κανένα άλλο θαμνώδες φυτό δεν εντυπωσιάζει τόσο πολύ σε χλοώδεις εκτάσεις στα μέσα του καλοκαιριού. Με το σκούρο πράσινο φύλλωμά του και τις εκατοντάδες των όρθιων ταξιανθιών του, με τα λευκά άνθη και τους κόκκινους στήμονες που εξέχουν από τα άνθη, προσδίδει μια εξωτική εμφάνιση στο τοπίο.
5. Κατάλληλο για μεγάλα φυτοδοχεία προκειμένου να διακοσμήσει κάθε είδους εξωτερικούς χώρους κτιρίων.
6. Συνιστάται για φύτευση στις εισόδους των κατοικιών.
7. Εντυπωσιακό φυτό σε κήπους τουριστικών συγκροτημάτων, ευαγών ιδρυμάτων, μουσείων, εκκλησιών και αρχαιολογικών χώρων.
8. Πολύ κατάλληλο για νησίδες εθνικών δρόμων.
