.jpg)
(Ονομάστηκε έτσι προς τιμήν του William Kerr, διευθυντή του βοτανικού κήπου της Κεϋλάνηs)
Ιστορικό
Η Kerria japonica "Pleniflora" είναι θάμνος φυλλοβόλος, ιθαγενής της Kίναs και Ιαπωνίαs και έχει εισαχθεί για πρώτη φορά στη βόρεια Ελλάδα, πριν 40 περίπου χρόνια, στο Αγρόκτημα του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Είναι το μοναδικό είδος που περιλάμβάνεται στο γένος αυτό. Καλλιεργείται με επιτυχία στην Ελλάδα από παλιά.
Περιγραφή
Υψος: 1,20-1,80 μέτρα.
Πλάτος: Περίπου το ίδιο με το ύψος ή λίγο μεγαλύτερο.
Σχήμα: Το φυτό έχει πολλούς λεπτούς βραχίονες και βλαστούς πράσινου χρώματος, κατακόρυφης σχεδόν ανάπτυξης, που στις άκρες τους λυγίζουν προς τα έξω.
Βλάστηση: Ζωηρή με άφθονες παραφυάδες, που δημιουργεί σε νεαρή ηλικία.
Φύλλα: Επαλλάσοντα, ωοειδή-λογχοειδή, οξύληκτα, ανώμαλα πριονωτά, λεία επάνω, χνοώδη κάτω, μήκους 4-10 εκμ.
Άνθη: Απλά ή διπλά, μονήρη, μασχαλιαία ή επάκρια, διαμέτρου 3-5 εκμ. σε μακρύ ποδίσκο, ζωηρού κίτρινου χρωματισμού.
Εποχή και εύρος άνθησης: Ανθίζει τον Απρίλιο και έχει εύρος άνθησης 25-35 ημέρες.
Καρπός: Μικρός, ξηρός.
Ταχύτητα ανάπτυξης: Αναπτύσσεται μεν αργά σε ύψος, αλλά δίνει πολλές παραφυάδες.
Πολλαπλασιασμός
1. Με παραφυάδες που δημιουργεί άφθονα.
2. Με μοσχεύματα μαλακού ξύλου το καλοκαίρι που τοποθετούνται σε υδρονέφωση (Mist propagation), αφού εμβαπτισθούν σε ορμόνη ριzοβολίας βινδολυλοβουτυρικού οξέοs.
3. Με μοσχεύματα σκληρού ξύλου το φθινόπωρο σε υδρονέφωση και με ορμόνη ριζοβολίας.
Καλλιέργεια
Μεταφυτεύεται γυμνόρριζο ή με μπάλα χώματος το φθινόπωρο και το χειμώνα. Ευδοκιμεί σε ελαφρά, καλά αποστραγγιζόμενα και προστατευόμενα από τους ανέμους εδάφη. Παλιοί βλαστοί πρέπει να απομακρύνονται από το φυτό.
Αντοχή ή ευπάθεια στους οικολογικούς παράγοντες
Ανθεκτικό φυτό, στις χαμηλές θερμοκρασίες μέχρι και-25°C Κελσίου και ευπαθές στην υπερβολική εδαφική υγρασία.
Εχθροί και ασθένειες
Ξηραίνονται οι βλαστοί και κιτρινίζουν τα φύλλα από υπερβολική υγρασία. Σπάνια προσβάλλεται από έντομα και μύκητες. Ελάχιστη προσβολή από ωίδιο, καταπολεμείται με Αφουγκάν ή Ριμιντίν.
Είδη και ποικιλίες
Αναφέρονται οι ποικιλίες:
1. "Aureo-variegata", με φύλλα κίτρινα στην περιφέρεια.
2. "Aureo-νittata", με βλαστούς που φέρουν πράσινες και κίτρινες ραβδώσεις, χαρακτηριστικό πολύ διακοσμητικό στην περίοδο του χειμώνα, που δεν έχει φύλλα.
3. "Picta" (Argenteo-variegata ), με φύλλα λευκά στην περιφέρεια.
4. "Splendens", με απλά και μεγάλα κίτρινα άνθη.
Διάθεση φυτών και ανθέων
Η κέρρια είναι λίγο διαδεδομένο φυτό στην πατρίδα μας, ενώ σε ορισμένες περιφέρειες είναι εντελώs άγνωστο ακόμη. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το κοινό δεν είναι ενημερωμένο και η προσφορά του φυτού είναι μηδαμινή. Πρέπει τα διάφορα φυτώρια να την παράγουν σε μεγαλύτερες ποσότητες και τα σχετικά καταστήματα να τη διαφημίζουν ανάλογα.
Εφαρμογές στην αρχιτεκτονική και αρχιτεκτονική του τοπίου
1. Κατάλληλο φυτό για την κάλυψη πρανών δημόσιων δρόμων ή κεκλιμένων εδαφών πάρκων και κήπων, γιατί με το πλούσιο ριζικό του σύστημα εμποδίζει τη διάβρωση των εδαφών.
2. Λόγω της λεπτής του εμφάνισης, συνιστάται η φύτευσή του σε πάρκα και κήπους, ιδίως δε παραπλεύρως ή μέσα σε πλακόστρωτους χώρους (Patio), γιατί είναι πολύ διακοσμητικό.
3. Μπορεί να φυτευθεί σε φυτοδοχεία, προκειμένου να διακοσμήσει εξωτερικούς μάλλον χώρους, όπως κήπους οροφής, εξώστες και καθιστικά κήπων (Outside living rooms)
4. Σχηματίζει πολύ γραφικά και εντυπωσιακά πλαίσια (μπορντούρες).
5. Συγκαλλιεργείται με άλλα θαμνώδη φυτά.
6. Κατάλληλο φυτό για εκκλησίες, τουριστικούς και αρχαιολογικούς χώρους.
7. Ιδεώδη για φύτευση στις εισόδουs κτιρίων, ή μπροστά και γύρω από αυτά.
8. Ανθισμένα κλαδιά σε ανθοδοχεία διακοσμούν εντυπωσιακά εσωτερικούς χώρους.
9. Συστάδα φυτών κέρριας μέσα σε χλοοτάπητες δημιουργεί ωραία χρωματική αντίθεση των κίτρινων ανθέων της με το πράσινο χρώμα της χλόης.
