Λευκάδα
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, το Νυδρί ήταν ένα μικρό ψαροχώρι και έγινε γνωστό όταν ο Αριστοτέλης Ωνάσης αγόρασε τον αντικρινό Σκορπιό. Από τη δεκαετία του 1980 αναπτύχθηκε ραγδαία και σήμερα είναι από τα μεγαλύτερα και πιο πολυσύχναστα τουριστικά θέρετρα της Λευκάδας, με καταστήματα, ξενοδοχεία, εστιατόρια και καφέ.
H μαρίνα του είναι γεμάτη σκάφη για τα κοντινά νησάκια, όπως το Μεγανήσι; ο Κάλαμος και ο Καστός, ενώ απέναντι βρίσκεται η Μαδουρή, με το αρχοντικό της οικογένειας του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Πριν φύγετε από την περιοχή, αξίζει να πάτε μέχρι το Γένι και να περπατήσετε ως την Αγία Κυριακή. Από τους πιο χαρακτηριστικούς παραθαλάσσιους οικισμούς της Λευκάδας, ο Άγιος Νικήτας έχει επίκεντρο το καλντερίμι που οδηγεί προς το λιμανάκι, με ταβέρνες, καφέ και μπαράκια.
Από μονοπάτι ή με τουριστικό πλοιάριο θα πάτε στη γειτονική παραλία του Μύλου. Στην ενδοχώρα, γνωρίστε τον Δρυμώνα, την Εξάνθεια, την Κατούνα, τα Κολυβάτα, την Κόκκινη Εκκλησία, τη Μονή των Ασωμάτων και την Εγκλουβή, με τις φακές της, τα αναστηλωμένα πηγάδια, τον Άγιο Δονάτο, τα αλώνια και τους «βόλτους».
Κεφαλονιά και Ιθάκη
Το Ληξούρι διατηρεί τη ρομαντική και αρχοντική ατμόσφαιρα που το διέκρινε πριν από τους σεισμούς του 1953. H σατιρική κόντρα με το Αργοστόλι έχει ρίζες μετά το 1757, όταν οι Ενετοί μετέφεραν την πρωτεύουσα από το Κάστρο του Αγίου Γεωργίου στο Αργοστόλι. Ξεχωρίζουν η Ιακωβάτειος Βιβλιοθήκη, το αρχοντικό του Γεωργίου Γερουλάνου, η Αγία Τριάδα και ο Άγιος Νικόλαος των Μηνιατών.
Το Φισκάρδο, τόπος καταγωγής της οικογένειας του Νίκου Καββαδία, γλίτωσε από τις μεγάλες καταστροφές τον 1953 και διατηρεί την παλιά του αίγλη, με καντούνια, δίπατα αρχοντικά σπίτια, πλατείες, καφέ, μαγαζιά, προκυμαία, γιοτ, θαλαμηγούς και εστιατόρια με φρέσκα ψάρια, θαλασσινά και αστακομακαρονάδες. Στην Ιθάκη, το Κιόνι, με τον κλειστό όρμο και τον αμφιθεατρικά χτισμένο οικισμό, διατηρεί το επτανησιακό αρχιτεκτονικό ύφος και γαληνεύει την ψυχή.
