H φύση στην Κεντρική Μακεδονία έχει μεγάλες αντιθέσεις, από τον 'Ολυμπο και τη λίμνη Κερκίνη έως τα σπήλαια, τους υγρότοπους, τα δάση και τις ακτές της Χαλκιδικής και της Πιερίας
Ο 'Ολυμπος
Στην ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου, τον Μύτικα, στα 2.918 μ., κατοικούσαν, σύμφωνα με τη μυθολογία, οι δώδεκα Ολύμπιοι Θεοί. Ο ορεινός όγκος εκτείνεται στα όρια της Θεσσαλίας και της Κεντρικής Μακεδονίας και αποτελείται από μια σειρά ψηλών κορυφών που αυλακώνονται από βαθιές χαράδρες. Γύρω τους απλώνεται μια περιοχή μεγάλης βιοποικιλότητας, για την προστασία της οποίας ο 'Ολυμπος ανακηρύχθηκε το 1938 ως ο πρώτος Εθνικός Δρυμός της χώρας.
Αργότερα χαρακτηρίστηκε επίσης αρχαιολογικός και ιστορικός τόπος, ενώ σήμερα προστατεύεται ως Εθνικό Πάρκο. Στον Όλυμπο έχουν καταγραφεί περίπου 1.700 είδη φυτών, σχεδόν το 25% της ελληνικής χλωρίδας, από τα οποία δεκάδες είναι ενδημικά, ενώ η πανίδα του περιλαμβάνει 32 είδη θηλαστικών. Αποτελεί έναν από τους σημαντικότερούς διεθνείς προορισμούς για ορειβασία και trekking.
H λίμνη Κερκίνη
Το τοπίο της φημισμένης λίμνης με τα παραποτάμια δάση, τα νούφαρα, τις καλαμιές και τις ομίχλες που συχνά καλύπτουν τα νερά είναι εντυπωσιακό. H Κερκίνη δημιουργήθηκε το 1932 μετά την κατασκευή φράγματος στον Στρυμόνα και εξελίχθηκε σε έναν από τους σημαντικότερους προστατευόμενους υγροτόπους της Ευρώπης, που φιλοξενεί σπάνια είδη πουλιών και πλούσια πανίδα. Οι εκατοντάδες νεροβούβαλοι που εκτρέφονται εκεί έχουν πλέον ταυτιστεί με την εικόνα της Κερκίνης και το γάλα τους θεωρείται εξαιρετικής ποιότητας.
Το σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική
Συγκαταλέγεται στα σημαντικότερα σπήλαια της Ευρώπης, εντυπωσιάζοντας με τον πλούσιο σταλακτιτικό και σταλαγμιτικό διάκοσμό του, στον οποίο εντάσσονται και οι περίφημοι «νάνοι σταλαγμίτες», οι μικροί και πυκνοί σχηματισμοί που δημιουργούν ένα σχεδόν εξωπραγματικό σκηνικό στις αίθουσες του σπηλαίου. Το 1960 έγινε γνωστό παγκοσμίως, καθώς εκεί ανακαλύφθηκε το κρανίο του ανθρώπου των Πετραλώνων, ένα από τα σημαντικότερα παλαιοανθρωπολογικά ευρήματα στον ευρωπαϊκό χώρο.
