Λιμνοθάλασσες και δάση, σπήλαια και καταρράκτες, ποτάμια και προστατευόμενες περιοχές κρατούν ζωντανή τη σχέση του ανθρώπου με το νερό
Οι λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου-Αιτωλικού
Μαζί με το Δέλτα του Αχελώου και του Ευήνου, τα νησάκια, τις αλυκές, τις αμμολωρίδες, τους κλειστούς όρμους και τους υγροτόπους, αυτές οι λιμνοθάλασσες συγκροτούν ένα εντυπωσιακό Εθνικό Πάρκο έκτασης περίπου 600.000 στρεμμάτων. Το σπουδαίο οικοσύστημα προστατεύεται από το 1971 με τη Σύμβαση Ramsar και ανήκει στο Δίκτυο Natura 2000.
Εδώ βρίσκουν καταφύγιο περισσότερα από 280 είδη πουλιών και η περιοχή αποτελεί σημαντικό τόπο αναπαραγωγής για πολλά είδη ψαριών. Χρόνια τώρα, οι λιμνοθάλασσες Μεσολογγίου-Αιτωλικού είναι ένα από τα σημαντικότερα φυσικά ιχθυοπαραγωγικά κέντρα της Ελλάδας και από τα αυγά της μπάφας, δηλαδή του θηλυκού κέφαλου, παράγεται το φημισμένο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, κατοχυρωμένο ως προϊόν Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης.
Το Σπήλαιο των Λιμνών στα Καστριά
Σταλακτίτες και σταλαγμίτες με υπέροχα σχήματα λάμπουν γύρω σου καθώς περνάς από την «αίθουσα των νυχτερίδων» και φτάνεις στην πρώτη λίμνη. Υπάρχουν άλλες 12 κλιμακωτές λίμνες στους τρεις ορόφους αυτού του μαγικού κόσμου, που αποτελεί την κοίτη ενός υπόγειου ποταμού. Τα ευρήματα και τα απολιθωμένα οστά, ανάμεσά τους και οστά ιπποπόταμου, αποδεικνύουν ότι κατοικήθηκε ήδη από τη Νεολιθική Εποχή.
Οι καταρράκτες της Νεμούτας
Αν και βρίσκονται κοντά στην Αρχαία Ολυμπία, παραμένουν από τους λιγότερο γνωστούς φυσικούς θησαυρούς της Πελοποωήσου. Σχηματίζονται από τα νερά ρεμάτων της περιοχής, που καταλήγουν στον Ερύμανθο και από εκεί στον Αλφειό, δημιουργώντας μικρούς καταρράκτες και φυσικές λιμνούλες μέσα σε πυκνή βλάστηση.
Οι περισσότεροι καταρράκτες έχουν δύσκολη πρόσβαση, καθώς βρίσκονται σε απότομες πλαγιές και μέσα σε κλειστές ρεματιές, με τα νερά να πέφτουν από ύψος που συχνά φτάνει τα 10 με 20 μέτρα. Ωστόσο, ορισμένοι από αυτούς, γνωστοί τοπικά ως Πύλη του Παραδείσου, Σουφάλα και Αϊ-Γιάωης, είναι προσιτοί.
